Emulator Androida na Macu: jak naprawdę zmierzyć liczbę klatek na sekundę

Ile klatek na sekundę wyciąga Twój emulator Androida? To pierwsze pytanie, gdy gra zaczyna przycinać, i rzadko właściwe: sama liczba nie mówi, czy rozgrywka się tnie, a Monitor aktywności nie liczy żadnych klatek. Oto jak naprawdę mierzyć w MACOS EMULATOR i co możesz sprawdzić samodzielnie.

Liczba klatek na sekundę nie mówi, czy gra się tnie

Średnia 24 klatek na sekundę może oznaczać 24 równe klatki, przy których gra się bez przeszkód, albo przeplatanie 30 i 15, przy którym grać się nie da. W jednym z naszych pomiarów 44 % klatek przychodziło w odstępie 33 milisekund, a 34 % w odstępie dłuższym niż 46: średnia nie pokazywała ani jednych, ani drugich.

Liczy się odsetek klatek na czas i najgorszy odstęp. Zmierzone na M1 z 8 GB z emulatorem ustawionym na 30 Hz: 100 % klatek na czas i 38 milisekund w najgorszym odstępie. Docelowe tempo to niższy z dwóch limitów: limit emulatora, 30 lub 60 Hz na karcie „RENDER” w launcherze, i limit klatek w samej grze, jeśli gra go oferuje.

Raport wydajności: sześć sekund bez wychodzenia z gry

Przez sześć sekund raport wydajności liczy klatki, które Android naprawdę wyświetlił w warstwie gry, i sprawdza, co w tym samym czasie robi Twój Mac.

1. 1Rozpocznij rozgrywkę i graj przez kilka minut: raport zrobiony w menu nic nie mówi o tym, co Ci przeszkadza.
2. 2Kliknij przycisk Performance na pasku narzędzi, ikonę w kształcie licznika: w lewym górnym rogu w trybie „Screen fit”, przy prawej krawędzi w trybie okienkowym.
3. 3Graj dalej. Po sześciu sekundach przycisk zmienia się w zielony ptaszek: raport jest skopiowany.
4. 4W panelu klienta kliknij „Wyślij raport” i wklej go do pola Raport wydajności: zostanie wysłany jako załączony plik .txt.

Rób go z paska narzędzi, a nie z Settings launchera: otwarcie Settings przenosi launcher na pierwszy plan, okno gry chowa się za nim, a macOS przestaje rysować okno, które jest całkowicie zasłonięte. Klatki policzone w takiej chwili nie opisują już rozgrywki.

Skopiowany raport jest zaszyfrowany: nie możesz go odczytać, otwiera go wsparcie. Znajduje w nim liczbę klatek i ich regularność, wolną pamięć i plik wymiany Maca, jego stan termiczny, tryb niskiego zużycia energii i aplikacje, które najbardziej go obciążają. Potem zrób jeszcze dwa raporty w najbardziej wymagającym momencie rozgrywki, w miarę możliwości w tej samej scenie: właśnie wtedy widać przycięcia.

Dołącz do nich logi launchera (Settings, potem Logs, potem Copy), w drugim polu tego samego formularza „Wyślij raport”, oraz konfigurację Twojego Maca: menu Apple, a potem Ten Mac.

Jak porównywać pomiary, żeby nie oszukiwać samego siebie

Na tej samej maszynie i w tych samych warunkach pięć kolejnych pomiarów dało od 20,0 do 28,6 klatki na sekundę. Jeden pomiar zestawiony z drugim niczego nie dowodzi: jeśli różnica między dwoma ustawieniami jest mniejsza niż ten rozrzut, nie ma czego wyjaśniać.

• Ta sama scena: dwóch różnych scen nie da się ze sobą porównać.
• Ten sam moment sesji: pomiar 15 klatek na sekundę trzy minuty po uruchomieniu urządzenia nie powtórzył się po trzydziestu trzech minutach.
• Jedna zmiana naraz: raport przy niezmienionych ustawieniach, zmiana jednego ustawienia, ponowne uruchomienie emulatora (pamięć i tempo zaczynają działać dopiero przy następnym uruchomieniu), a potem drugi raport.
• Kilka pomiarów po każdej stronie, porównywanych według mediany.
• Spokojny Mac: gdy jego obciążenie przekracza liczbę rdzeni, raport sam oznacza pomiar jako nieporównywalny.

Co mówi Monitor aktywności, a czego nie mówi

Nie liczy żadnych klatek, ale pokazuje, co obciąża Twojego Maca.

• Karta Pamięć: jeśli wykres obciążenia pamięci robi się żółty albo czerwony, Macowi jej brakuje. Posortuj listę według pamięci i zamknij to, co zajmuje po kilka gigabajtów.
• Karta CPU: po posortowaniu według kolumny % CPU pokazuje, co obciąża Maca. Udostępnianie ekranu na Discordzie samo zabiera blisko połowę procesora.

Dwie liczby często odczytuje się tam błędnie. Kolumna % GPU przy danej aplikacji nie pokazuje obciążenia układu graficznego. A użyty plik wymiany to stan, a nie tempo: macOS sam nie sprowadza z powrotem tego, co zapisał na dysku, więc gigabajty w pliku wymiany mogą pochodzić od aplikacji otwartej kilka godzin wcześniej i nic teraz nie kosztować.

Bywa też odwrotnie: gdy macOS kompresuje pamięć, zamiast zapisywać ją na dysku, mały plik wymiany nie oznacza, że pamięci wystarcza. Właśnie w pułapkę kompresji wpadł gracz na Macu mini M4 z 16 GB, u którego tylko 7 % pamięci przydzielonej emulatorowi zostawało w pamięci RAM: poradnik o emulatorze na Macu mini opisuje, co było dalej.

Co raporty pokazują najczęściej

Układ graficzny najczęściej pracuje poniżej połowy swoich możliwości, nawet gdy gra się tnie: puszcza pamięć Maca. Na Macu z 8 GB zanotowaliśmy 1,5 GB wolnej pamięci i 4,2 GB już przeniesione na dysk. Dalej są tryb niskiego zużycia energii w macOS i za dużo pamięci przydzielonej emulatorowi: ustawienia wolnego emulatora Androida omawiają oba przypadki, z pomiarami.

Najczęstsze pytania