Emulator Androida na Macu z kilkoma kontami: co zachowuje każda sesja

Jeden Mac, dwa konta macOS: prywatne i służbowe albo Twoje i kogoś bliskiego. MACOS EMULATOR nie dzieli się między dwie sesje: każda ma własny, kompletny emulator Androida, poza samą aplikacją. Oto co robi się od nowa, ile to zajmuje na dysku i co mówi licencja.

Każda sesja macOS ma własny emulator

Launcher trzyma wszystko w folderze użytkownika, nic we wspólnym miejscu Maca. Skoro każde konto macOS ma swój folder, każda sesja ma własne egzemplarze:

• silnik emulacji i system Android;
• urządzenie z Androidem, z grami i, w trybie Full, Twoją sesją Google;
• Twoją konfigurację, klawisze i logi;
• zapisany klucz licencyjny.

Wspólna jest tylko jedna rzecz: aplikacja. Leży w folderze Aplikacje na Macu i otwiera się ze wszystkich sesji. Trzymaj na Macu tylko jedną kopię.

Co robi się od nowa w nowej sesji

Dla launchera nowa sesja to nowy Mac. Otwórz aplikację z folderu Aplikacje, a potem wróć do instalacji emulatora od silnika:

1. 1Silnik: około 3,5 GB do pobrania, nawet jeśli inna sesja ma go już u siebie.
2. 2Uprawnienie Dostępność, jeśli launcher go zażąda w tej sesji: przycisk „Authorize”, potem Ustawienia systemowe, Prywatność i ochrona, Dostępność.
3. 3Klucz licencyjny, przy pierwszym kliknięciu „Install” albo „Play”.
4. 4W trybie Full aplikacja instaluje grę z Google Play na Twoim własnym koncie Google: logujesz się na to konto w tej sesji i tu instalujesz swoje gry.
5. 5Pierwsze uruchomienie urządzenia: kilka minut, od dziesięciu do dwudziestu na Macu z 8 GB, raz w każdej sesji.
6. 6Twoje klawisze, które trzeba przypisać od nowa: zostają w sesji, w której zostały ustawione.

Wartości startowe nie wymagają niczego: launcher odczytuje pamięć Maca w każdej sesji i ustawia te same. Nie ma żadnych ustawień do przepisywania.

Jeden klucz na osobę, nie na sesję

Licencja obejmuje jednego Maca i jest osobista: nasz regulamin mówi o „osobistej, niewyłącznej i niezbywalnej licencji”, a „udostępnianie, odsprzedaż lub publikowanie klucza licencyjnego jest zabronione”. Są więc dwa przypadki:

• Masz dwa konta macOS na swoim Macu: wystarczy Twój klucz, wklej go w każdej sesji. Launcher rozpoznaje Maca po identyfikatorze sprzętowym, a nie po sesji. Mac zajmuje więc jedno miejsce, wiersz „Aktywny Mac” w panelu klienta zostaje na 1 / 1, a „Zmień Maca” nic tu nie daje.
• Jesteście dwiema osobami na tym samym Macu: każda bierze własną licencję i wkleja swój klucz w swojej sesji. Każda licencja ma własne miejsce na Maca, więc obie mieszczą się na tej maszynie.

Zapisany klucz zostaje w swojej sesji: „Sign out” w jednej nie usuwa go z drugiej. Każda sesja ma też własny token na 72 godziny offline. Przeniesienie licencji na innego Maca to osobna czynność: poradnik o zmianie Maca opisuje go w szczegółach.

Dwie sesje, dwa razy tyle miejsca na dysku

Nic nie jest dzielone między sesjami, nawet silnik. Instalacja wymaga około 10 GB w każdej, a potem każde urządzenie rośnie razem ze swoimi grami. Foldery sesji zwykle leżą na tym samym dysku, więc kontrola instalacji patrzy na to, co zostawiła pierwsza sesja. Poniżej 12 GB wolnego miejsca przycisk „Install game engine” pozostaje nieaktywny. Od 12 do 25 GB pojawia się ostrzeżenie. Zielony znacznik pokazuje się od 25 GB.

„Free up space” działa tylko w Twojej sesji: niczego nie usuwa z sesji obok. Poradnik o miejscu na dysku w emulatorze opisuje, ile waży każda część.

Zanim przejdziesz do drugiej sesji

Wyłącz urządzenie czerwonym przyciskiem na pasku narzędzi, a potem zamknij launcher: samo zamknięcie nie wyłącza urządzenia. Dwa urządzenia włączone jednocześnie, po jednym w każdej sesji, nigdy nie były mierzone i nie obiecujemy tego.

Sesja, której nie zamkniesz, zachowuje swoje aplikacje i pamięć, którą zajmują. Performance mode odsuwa tylko aplikacje Twojej sesji: nie rusza tych z drugiej. Jeśli gra zwalnia, zamknij drugą sesję, zanim zaczniesz szukać ustawienia: przejdź do niej i wyloguj się z menu Apple.

Odinstalowanie z jednej sesji

„Uninstall” usuwa tylko dane sesji, w której klikasz: silnik, urządzenie, konfigurację, zapisany klucz. Foldery pozostałych sesji pozostają nietknięte.

Aplikacja jest za to wspólna. Trafia do Kosza, więc znika z folderu Aplikacje dla wszystkich. Druga sesja musi ją tylko pobrać ponownie ze swojego panelu klienta („Pobierz aplikację”): jej dane na nią czekają, a klucz nie jest ponownie wymagany.

Z sesji, która nie jest administratorem, macOS może odmówić wyrzucenia aplikacji zainstalowanej przez konto administratora. Twoje dane są wtedy już usunięte, a launcher proponuje przeciągnięcie aplikacji do Kosza: jeśli korzysta z niej inna sesja, zostaw ją na miejscu. Poradnik o odinstalowaniu emulatora Androida opisuje resztę.

Najczęstsze pytania