Emulator Androida na monitorze zewnętrznym: ostry obraz na drugim ekranie Maca

Podłączasz Maca do dużego monitora, przeciągasz na niego okno emulatora Androida, a obraz jest rozmazany albo źle wpasowany. W MACOS EMULATOR wszystko liczy się według jednego ekranu: głównego ekranu Maca. Oto jak uczynić nim swój monitor, które ustawienie ekranu zostawić i co się zmienia na Macu z 8 GB.

Emulator dopasowuje się do głównego ekranu Maca

Dla macOS głównym ekranem jest ten z paskiem menu. To on służy launcherowi za miarę przy starcie urządzenia z Androidem: rozmiar panelu w „Screen fit”, początkowy rozmiar okna, wyliczenie rozmycia w (?) przy „Resolution” i wykrycie opcji „Więcej miejsca”.

Przeciągnięcie okna gry na inny ekran niczego nie przelicza: panel zachowuje rozmiar przewidziany dla głównego ekranu, a obraz jest rozciągany na ten drugi. Właściwa kolejność jest więc odwrotna: najpierw Twój monitor staje się głównym ekranem, potem uruchamiasz urządzenie.

Jak ustawić monitor jako główny ekran

1. 1Podłącz monitor i poczekaj, aż macOS wyświetli na nim pulpit.
2. 2Otwórz Ustawienia systemowe, potem Wyświetlacze, i wybierz swój monitor.
3. 3Ustaw go jako główny wyświetlacz: pasek menu i Dock przechodzą wtedy na niego.
4. 4Na macOS 12 wejdź w Preferencje systemowe, potem Wyświetlacze, i w rozmieszczeniu ekranów przeciągnij biały pasek z góry na monitor.

Żeby to sprawdzić, otwórz Settings launchera, potem pomarańczowy znak (?) obok „Resolution”. Jego pierwszy wiersz, „Your main screen”, podaje piksele ekranu, który launcher wybrał: jeśli wszystko gra, to piksele Twojego monitora. Zamknięty MacBook podłączony do monitora ma już tylko ten jeden ekran, który staje się więc głównym.

Potem „Screen fit”, żeby obraz był ostry

Na dużym monitorze „Fluid (1440x900)”, czyli podstawowy panel, jest rozciągany do rozmiaru ekranu. (?) przy „Resolution” liczy to rozciągnięcie dla Twojego ekranu: „sharp” do 1,2, „small details blurry” od 1,5. Na monitorze szerokim na 2560 pikseli „Fluid” jest już rozciągany 1,78 raza.

„Screen fit” dopasowuje panel do użytecznej powierzchni głównego ekranu, bez paska menu i Docka, a gra jest rysowana w skali 1: każdy piksel gry trafia na całkowitą liczbę pikseli monitora, więc nic się nie rozmywa. Okno otwiera się w lewym górnym rogu głównego ekranu, pod paskiem menu. Wybierz je w Settings, potem Resolution (segment „Screen”), albo przez logo w prawym dolnym rogu karty „RENDER”.

Poradnik o pełnym ekranie w emulatorze opisuje to ustawienie oraz przełącznik „Full screen”, który sprawia, że okno zakrywa cały ekran.

Podłączanie i odłączanie: dłuższy start, raz

W „Screen fit” panel jest liczony od nowa przy każdym uruchomieniu urządzenia. Jeśli główny ekran zmienił się od poprzedniej sesji (monitor podłączony lub odłączony, Dock przesunięty albo zmieniony), launcher ustawia nowy panel i odrzuca zapis stanu szybkiego startu: ten jeden start jest zimny, więc dłuższy. Twoje konto Google i gry nie są naruszone.

Jeśli podłączysz monitor, gdy urządzenie działa, panel zmieni się dopiero przy następnym starcie: wyłącz urządzenie czerwonym przyciskiem na pasku narzędzi i uruchom je ponownie. Poradnik o emulatorze, który się nie uruchamia mówi, co jest normalne podczas zimnego startu.

Twoje klawisze się nie przesuwają: ich pozycje są zapisane jako ułamki ekranu, a nie w pikselach.

„Domyślne” zamiast „Więcej miejsca”

W Ustawieniach systemowych, w sekcji Wyświetlacze, zostaw monitor na rozdzielczości „Domyślne”. Opcja „Więcej miejsca” sprawia, że macOS rysuje obraz większy niż matryca, a potem zmniejsza go w każdej klatce: w pomiarze na ekranie MacBooka Air M2 serwer wyświetlania macOS zajmował tam 45 % rdzenia. A przy „Screen fit” panel gry rośnie razem z tą powierzchnią.

Launcher wykrywa to na głównym ekranie, gdy macOS zgłasza ustawienie domyślne: w rubryce „Performance” jego Settings pojawia się wtedy wiersz „Screen resolution” z rozmiarem rysowanym, rozmiarem „Domyślne” i przyciskiem „Open Displays settings”. Niczego nie zmienia za Ciebie.

Na Macu z 8 GB liczy się rozmiar monitora

Na Macu z 8 GB panel większy niż około 2,5 megapiksela jest przy starcie sprowadzany do „Fluid (1440x900)”, a (?) przy „Resolution” o tym informuje: „capped to Fluid on 8 GB”. Monitor w 2560x1440 przekracza ten próg w „Screen fit”; monitor Full HD (1920x1080) zostaje poniżej, tak jak wbudowany ekran MacBooka w ustawieniu domyślnym.

Powyżej progu monitor nadal się nadaje: obraz jest na nim rozciągany, więc mniej ostry. Poradnik o emulatorze na MacBooku Air M1 opisuje, co launcher ustawia sam na 8 GB.

Gdy obraz przycina na dużym ekranie

Duży panel to więcej pracy dla układu graficznego i procesora, nie więcej pamięci: nie ruszaj z tego powodu ustawienia Memory. Jeśli złożone sceny przycinają w „Screen fit”, wróć do „Fluid” („Back to Fluid” w okienku karty „RENDER”), panelu, którego rysowanie kosztuje najmniej.

Raport wydajności zapisuje główny ekran w pikselach, w punktach i ze współczynnikiem Retina: wsparcie widzi, na którym ekranie grałeś. Jeśli tnie się nawet przy „Fluid”, ustawienia wolnego emulatora Androida pokazują, co naprawdę obciąża Maca.

Najczęstsze pytania